Yurtimizda asr bilan yuzlashgan nuroniylarimiz borki, ularning bosib o'tgan hayot va faoliyat yo'llari barchamiz uchun o'ziga xos hayot dorilfununi bo'lib xizmat qiladi. Negaki, ularning umr yo'llarida boshdan kechirganlari, sinovlardagi toblanishlari, oila qurib, komil farzandlarni tarbiyalab, el-yurt xizmatiga safarbar etishdagi fidoyiliklari bugun har bir inson o'rganishi kerak bo'lgan fazilatlardan hisoblanadi. Ularning har qanday sinov, taqdir zarbalari qarshisida ham matonat bilan turib, inson degan nomga dog' tushirmay, o'zliklarini saqlab qolganliklarining o'zi alohida hikoya, albatta.
Toshkent viloyatining Zangiota tumanidagi “Farobiy” mahallasida istiqomat qilib kelayotgan 103 yoshli tabarruk onaxon — Asiya Bashirovani ana shunday yurtdoshlarimizdan biri desak, xato bo'lmaydi.
Ramazon oyi munosabati bilan ayaning xonadoniga tashrif buyurgan mahalla faollari va nuroniylarni onaxonning o'g'li Boris aka va rafiqasi ochiq chehra bilan kutib oldilar. Onaxon yashaydigan xona shinamgina, ayaga qulay qilib jihozlangan. Divanda o'tirgan, vaqtning ayovsiz chig'irig'idan omon o'tib kelayotgan bu ushoqqina jussali onaxonni ko'rib, ko'nglingiz yorishib ketadi.
Asiya ona ham Ikkinchi jahon urushi zahmatlarini chekkanlardan. Turmush o'rtog'i Ma'sud Bashirov bilan birgalikda urushdan keyingi yillarning mashaqqatlarini boshidan o'tkazgan. Eri harbiy, o'zi esa tibbiyot sohasida mehnat qilgan. Uch nafar farzandlarini tarbiyali, o'qimishli, el-yurt koriga yaraydigan qilib tarbiyalaganlar. Bugungi kunda yigirma nafar nabira, ko'plab evara, chevaralarning mehriboni bo'lib o'tiribdi. Bir-biriga suyanib, dalda berib, birgalikda farzandlar, nabiralar kamolini ko'ramiz, deb niyat qilgan edilar. Ammo turmush o'rtog'i 49 yoshida yurak xurujidan vafot etdi. Dastlab bu kutilmagan qayg'udan qattiq tushkunlikka tushib, o'zini yo'qotib qo'ydi, ammo uning ko'ziga termulib turgan farzandlari uchun ham yashashi kerakligini his qildi. Farzandlariga bor mehrini berib, ham ota, ham ona bo'lib, orzulariga yetishishlariga ko'maklashdi. O'g'illari otasining kasbiga bo'lgan qiziqishlari tufayli harbiy bo'lishni xohladilar. Onaxonning tinimsiz sa'y-harakatlari tufayli farzandlari o'z sohasining yetuk kadrlari bo'lib yetishib, el-yurtga, Vataniga sidqidildan xizmat qildilar. Onaxon bilan birga yashaydigan o'g'li Boris aka va kelini Raisa opa ham onaxonning duolari sabab, 5 nafar farzandni voyaga yetkazib, bir etak nevara-evaraga bosh bo'lib, 56 yildan buyon birgalikda namunali hayot kechirib kelmoqdalar.
Darhaqiqat, bunday yoshi ulug' insonlar — oilalarimizning duogo'y farishtalari, yurtimizda amalga oshirilayotgan ezgu ishlarga ruhiy madad beruvchi, o'z duolari bilan baraka ulashguvchi murabbiylardir. Ularni e'zozlash esa bizning muqaddas burchimiz sanaladi.
Asolat AHMADQULOVA,
“Nuroniy” muxbiri.