— deydi 100 yoshli otaxon Anorboy Jalilov
Keksalarni qadrlash, ularning har bir so'zini hayot asosi sifatida qabul qilib, duolarini olish xalqimizning qon-qoniga singib ketgan qadriyatlardan hisoblanadi. “Qarisi bor uyning parisi bor” degan maqol bejiz aytilmagan. Negaki, hayotning qanchalab sinovlaridan omon o'tgan, taqdir zarbalaridan o'zini yo'qotmay, maqsad manziliga yetib kelib, elning duogo'yiga aylangan insonlarni, chin ma'noda, farishtalarga qiyoslash mumkin.
Piru badavlat, tabarruk nuroniylarimizdan biri, joriy yilning fevral oyida asr bilan yuzlashgan Anorboy ota Jalilovni ana shunday insonlardan biri deyish mumkin.
Parkent tumani hokimi Elmurod Po'latov boshchiligida tuman tashkilot va idoralar mutasaddi rahbarlari, Mudofaa bo'limi xodimlari va bir guruh faol nuroniylar otaxonni tabriklash uchun ularning qutlug' xonadonida bo'ldilar. Mehmonlar shonli hayot va mehnat yo'lini bosib o'tib, tabarruk yoshga yetgan va tumanning faxriga aylangan otaxonni samimiy muborakbod etar ekanlar, o'z ezgu tilaklarini bildirdilar. Qizg'in suhbat chog'ida otaxon o'z bosib o'tgan shonli yillari, tarixiy shaxslar, turfa voqealarni yodga oldilar. Yoshlarga ibrat tarzida hayotiy hikoyalardan aytib berdilar.
1926 yil 12 fevralda Toshkent viloyatining Parkent tumani Nomdanak qishlog'ida tug'ilgan Anorboy ota Jalilov qishloq maktabida 7-sinfni bitirgandan so'ng o'qishini davom ettirish uchun Angrenga yuboriladi. Angrenda O'zbekistonning o'sha vaqtlardagi rahbari Yo'ldosh Oxunboboyev bilan ko'rishadi. Tirishqoq va mehnatkash yigitchani yelkasiga qoqib, maqtab qo'ygani haliyam esida. Ikkinchi jahon urushi boshlangan paytlarda voyaga yetmagan bolakaylar front ortida zarbdorlik bilan mehnat qildilar. Albatta, ular orasida Anorboy Jalilov ham bor edi.
U 1944 yil 21 oktyabrda urushga ketdi. 1-Belorussiya frontida bo'lib, mardona jang qildi. Urush tugagandan keyin ham Germaniyaning Frankfurt shahrida qolib, xizmatini davom ettirdi. 1950 yilda Vataniga qaytib kelib, maktabda o'qituvchilik qila boshlaydi. Toshkent pedagogika texnikumini sirtdan tamomlagan. O'qish bilan bir vaqtda, boshlang'ich sinflarga ham dars bergan. 32 yillik pedagogik faoliyatidan so'ng 1986 yilda nafaqaga chiqqan. Nafaqa paytida ham uyda o'tirib qolmadi. Kattagina bog'idagi daraxtlar, xususan, anoru uzumlarni parvarish qilishga tushdi. Chorbog'ida kartoshka, sabzi, sholg'om kabi sabzavotlarni yetishtirar, tinim bilmay harakat qilardi.
Otaxon turmush o'rtog'i Zinnat momo bilan ko'p yillar birgalikda hayot kechirganlar. Onaxon 2013 yilda vafot etgan. Otaxonning o'g'li Abdulatif Abdurahmonov tuman obodonlashtirish boshqarmasida ishlaydi. To'rt nafar nevara, 8 nafar evarasi bor. Hammasi hayotda o'z o'rnini topgan.
Otaxonning fidoyi xizmatlari davlatimiz tomonidan munosib e'tirof etilib, qator orden-medallar bilan taqdirlangan. 1945 yilda “Germaniya ustidan g'alaba”, 1967 yilda “G'alabaning 30 yilligi” medallari, 1970 yilda “Xalq maorifi a'lochisi” ko'krak nishoni, 1984 yilda “Mehnat veterani”, 2020 yilda “Jasorat” medallari va yana qator nishonlarni misol qilish mumkin.
Otaxon va uning oilasini mahalliy hokimiyat mutasaddilari, “Nuroniy” jamg'armasi vakillari, mahalla faollari muntazam yo'qlab turadilar. Mo''tabar nuroniyga sog'ligini tiklash uchun sanatoriylarga yo'llanmalar berilib, dori-darmon vositalari bilan ta'minlab boriladi.
Anorboy ota Jalilov uzoq umr ko'rish sababini so'raganlarga har doim shunday maslahat beradilar:
— Inson hayotda har doim nekbin bo'lib yashashi kerak. Chunki xursandchilik va xushchaqchaqlik uzoq umr garovidir. Ovqatlanishga e'tiborli bo'lish kerak, kam yesang, uzoq yashaysan. Jismoniy harakatda faol bo'l, xoh mehnat bo'lsin, xoh oddiy harakat bo'lsin, farqi yo'q, muhimi, to'xtab qolma! Albatta, bog' yarat, chorva mollari boq. Bular ham harakat qilib turishingga asos bo'ladi. Ham dasturxoning to'kin, ham kerakli vitaminlarga to'yasan.
Otaxonning bunday bebaho maslahatlarini tinglar ekanmiz, 100 yoshdan oshgan bo'lsalar-da, ulardagi tetiklik hamda bardamlikning asosiy sabablarini anglagandek bo'lamiz.
Asolat AHMADQULOVA,
“Nuroniy” muxbiri.