Inson dard chekayotgan, hayot-mamot oralig'ida najot kutayotgan murakkab onlarda unga umid bag'ishlash, qalbiga yashash ishtiyoqini qaytarish mas'uliyatini yelkasiga olgan oq xalat sohiblari haqida shu choqqacha ne-ne tahsinlar, e'tiroflar aytilmadi, deysiz. Ularning tunlarni bedor o'tkazib, o'zgalar dardiga darmon bo'lishi nafaqat kasbiy burch, balki fidokorlikning amaliy tasdig'idir.
Yarim asrdan ziyod vaqt davomida salomatlik posboni bo'lib kelayotgan Sog'liqni saqlash a'lochisi, I darajali “Mehnat faxriysi” va “Ibratli oila” ko'krak nishonlari sohibasi Bibisora Rustamovani konimexliklar ana shunday e'zozlashadi.
Bibisora opa 1950 yilning 20 noyabrida Toshkent viloyatining Bo'ka tumanida tavallud topgan. 1956 yilda oilasi Yuqori Chirchiq tumaniga ko'chib o'tadi. Bolaligidan bilimga chanqoq bo'lgan qizaloq amakisiga ergashib maktabga qatnay boshlaganida, uning yoshi va bo'yi kichikligi sababli 1-sinfga qabul qilishmaydi. “Kattaroq bo'lganingda kelasan”, degan rad javobi kichik Bibisoraning qalbiga og'ir botadi.
5-sinfda o'qiyotgan paytida Bibisora og'ir xastalikdan azob chekkan onasidan ayrilib qoladi va “Men baribir shifokor bo'laman, odamlarni davolayman!” degan qat'iy maqsadni o'z oldiga qo'yadi.
O'rta maktabni kumush medal bilan tamomlagach, 1969 yilda Toshkentdagi Oxunboboyev nomli tibbiyot texnikumiga o'qishga kiradi. Uni 1971 yilda qizil diplom bilan tugatib, o'sha yilning o'zidayoq Toshkent davlat tibbiyot institutining davolash fakulteti talabasiga aylanadi.
1975 yilda Bibisora opa O'rta Osiyo irrigatsiya ilmiy-tadqiqot instituti iqtisodchisi, buxorolik Nazarboy aka Ro'ziyev bilan oila quradi va Jadira hamda Temur ismli farzandlarni dunyoga keltiradi. So'nggi kursda o'qish, bir yillik internaturani o'tash, ijara tashvishlari va ikki nafar yosh go'dak tarbiyasi — bularning barchasini bir vaqtda yengib o'tish yosh ayoldan beqiyos iroda va matonat talab etardi. Bu murakkab damlarda qarindoshlarning, xususan, Nazarboy akaning opasi Zulayho aya va uning turmush o'rtog'i Mirsoat akaning ko'magi yosh oilaga katta suyanchiq bo'ldi.
1978 yilda Chirchiq shahar kasalxonasida internaturani o'tayotgan bir paytda, Konimexda yashovchi qaynonasi og'ir betob bo'lib qoladi. Oilaviy burch sababli Nazarboy aka va Bibisora opa Konimexga qaytishadi. Shu tariqa, Bibisora opaning zahmatli va sharafli mehnat faoliyati Konimex tumani bilan bog'landi. U markaziy shifoxona laboratoriya mudiri, olti yil davomida noqulay sharoitlarga qaramay ovuldagi vrachlik punkti mudiri sifatida aholiga xizmat ko'rsatdi. Keyinchalik markaziy poliklinika mudiri, tuman shifoxonasi bosh shifokori o'rinbosari hamda terapiya bo'limi mudiri vazifalarida sidqidildan mehnat qildi.
2016 yilda pensiyaga chiqqan bo'lsa-da, tumanda terapevtlarga bo'lgan ehtiyojni e'tiborsiz qoldira olmadi. U shu kungacha qabul bo'limi terapevti sifatida aholi salomatligini muhofaza qilib kelmoqda.
— Mustaqillik hayotga, mehnatga bo'lgan munosabatimni tubdan o'zgartirdi, — deydi Bibisora Rustamova. — Demokratik jamiyatda yashovchi xalqlar singari qalbimga hurlik tuyg'usini indirdi, tilimga erk tushunchasini hadya etdi, ko'zlarimga ma'murlik atalmish oliy ne'mat mavjudligini namoyon qildi, adolat nomli ulug' va muqaddas tamoyil o'lmagani, uning boqiyligiga ishontirdi. Sobiq sho'rolar siyosati hukmron paytdagi tuzum menga Yaratgan beminnat siylab qo'ygan suv, havo, nur va umrdan boshqa hech narsa bergan emas. Aksincha, men uchun qadrdon bo'lgan onajonim tobi qochib yotib qolganida, ayrim dorilarning taqchilligi sababli 12 yoshimda ona bag'ridan ajralib qolishimizga sababchi bo'ldi. Uch nafar voyaga yetmagan go'dak dadamning qo'lida nima qilarimizni bilmay bo'zlab qoldik. 60-yillardagi “g'alla taqchilligi” yasama siyosati davrida “Sen kombayn bilan g'allani chala o'rding” deb bobomning boshiga ne qaro kunlarni solmadi. Turmush o'rtog'imni 80-yillarda boshlangan “O'zbeklar ishi” qatag'oni davrida qurilish idorasida hisobchi bo'lib ishlasa-da, hech qanday aybsiz, asossiz 5 yilga (1985-1990 yillar) qamatib yubordi. Bolalarimni bag'rimga bosgancha unsiz yig'lab qoldim. Agar bo'g'zimdan sas otilganida “Sen sovet tuzumining odilona siyosatidan norozi bo'lyapsan”, deb menga ham bir nechta moddalarni to'qib tashlashlari ehtimoldan yiroq emasdi…
Bu yil 76 yoshni qarshilaydigan faxriy shifokorni yo'qlab Konimexga borganimizda, uni uydan emas, xizmat vaqtida — kasalxonadan topdik. Yarim soatli qisqa suhbatimiz davomida uning egnidagi oppoq xalati, boshidagi ohorli durrasi va yuzidagi samimiy tabassumidan farahli hislarni tuydik. To'g'risi, ushbu muborak yoshda ham xalq salomatligi yo'lida sidqidildan xizmat qilayotgan bu fidoyi insonga havas qildik.
Xudoyberdi NAVRO'Z,
“Nuroniy” muxbiri.