Umrimizning körkidur piru badavlat keksalar,
Odamiylik mulkida siz bizga ibrat, keksalar.
Oy kabi nurlar soçur baxtdan çaroğon yuzlari,
Osmondek bağri keng, sohib saxovat keksalar.
Bu hayot böstonida çin mehribon boğbon ular,
Mehnatidan topgani rohat-faroğat keksalar.
Jonajon farzandlariga dilda bor mehrin berib,
Söng nabiralar kamolin közlagan mard keksalar.
El aro siz ezguliklar aylab eʼzoz içrasiz,
Hur Vatanni yaşnatişga koni ğayrat keksalar.
Qari bilganni degaylar, pari bilmas heç qaçon,
Har muammoning ilojin topgay, albat, keksalar.
Bayramu töylarda vazmin, kamtarin töyboşisiz,
Oqilu olijanob, feʼli alomat keksalar.
Toğ kabi mağrur, uluğvor, köksida kek saqlamas,
Yaxşiliklar qilsa-da, qilmaydi minnat keksalar.
Siz — otamning otajoni, siz — onamning onasi,
Izlaringiz közga surtay, poyi jannat keksalar.
Siz duoga qöl oçib, omad tilarsiz barçaga,
Dildagi orzu-umid bölgay ijobat, keksalar.
Özbekona bu muruvvat, aqlu huş, odob uçun —
Taʼzim aylab aytajakmiz, sizga rahmat, keksalar!
Faxr etarmiz siz bilan, siz — nuri Iymon qalʼasi,
Borligingiz özi bizga katta davlat, keksalar.
Aytadur Zikrillo: doim tinç-omon bölsin zamon,
Baxtimizga siz böling soğu salomat, keksalar.
Zikrilla Neʼmat,
şoir, “Döstlik” ordeni, 1-darajali “Mehnat faxriysi” kökrak nişoni sohibi.