Bu voqeaga ancha yillar bo'ldi. Tuman ro'znomasi tahririyatida mehnat qilayotgan paytlarim Xatlar bilan ham ishlardim. Bir kuni qirq yoshlarga borib qolgan odam ruxsat so'rab, xonamga kirdi. Uni o'tirishga taklif qilib, hol-ahvol so'radim.
— Gazetangizda e'lon bermoqchi edim, — dedi u qimtinib.
— Velosipedda ketayotib, yo'ldan yelim xalta topib oldim. Uning ichida katta miqdorda pul bor ekan. Kimdir tushirib qo'ygan bo'lsa kerak…
Unga nazar tashlab, yaxshi tarbiya olgan, halol inson ekanligini his qildim.
— Rahmat sizga, qani edi, hamma ham sizdek bo'lsa, endi siz pulning miqdorini hech kimga aytmang, hatto mengayam, — deya maslahat berdim. Uy manzilini so'rab oldim.
— E'lonni qachon chiqarasiz? Uyda sakson yoshli dadam bor. U juda bezovta bo'lyapti. Pulini yo'qotgan odam juda qiynalayotgandir, tezroq egasini topish chorasini ko'r, bolam, deyapti. Hatto gazetaga e'lon berishniyam u kishi tayinladi, — dedi bezovtalik bilan.
— Bunday e'lonlarni navbatsiz beramiz, keyingi sonda, albatta, chiqaramiz. Egasi topilganda, sizni ham, uni ham taxririyatga chaqiramiz, savol-javoblaringizni eshitib, birgalikda xulosa chiqaramiz…
Oradan ko'p o'tmay, xonamga tushkun kayfiyatdagi ellik-ellik besh yoshlar atrofidagi bir kishi kirib keldi:
— Pul yo'qotgandim, e'loningizni o'qidim, balki o'sha pullar menikidir, — dedi umid to'la ko'zlari javdirab.
— Ertalab uchrashaylik, men pul topgan yigitni chaqirib qo'yaman,— dedim unga javoban.
O'sha kuni xonamga tahririyat xodimlariniyam bir zumga taklif qildim.
— O'g'limni uylantirmoqchi edim, bozorda ho'kiz sotib, pullarni yelim xaltaga joylab, velosipedning orqa qisqichiga qo'yib kelayotgan edim. Uyga yetgach, qarasam, xaltacha yo'q, ortimga qaytib borib, pulni topa olmadim, —dedi pul yo'qotgan kishi.
— Qancha bog'lam, qancha pul edi? — so'radi pul topib olgan kishi.
— O'n bog'lam, jami 300 ming so'm edi, — javob berdi yo'qotuvchi.
— Pullar nima bilan bog'langan edi? — so'radi yana pul topgan odam.
— Qora ip bilan, – javob berdi u.
Pul topib olgan odam sumkani stolning ustiga ag'dardi. Manzara va holat pul yo'qotgan odamning ko'rsatmalari bilan bir xil edi.
Hammamiz quvondik!
Pulidan ayrilgan kishining ko'zlari quvonchdan porlab ketgandi.
U kela solib, najotkorini bag'riga bosib ko'risharkan, tinmay rahmat aytar, ko'zlarida esa beixtiyor yosh miltillardi.
Erkin Ermatov,
O'zbekiston Jurnalistlar va
Yozuvchilar uyushmalari a'zosi.